ev arkadaşımın taşınmasıyla beraber anlık gelen yalnız yaşama isteğim sonucunda iki yıl önce aldığım karar. 18398. kez ev arkadaşım değişmiş olmasından dolayı, sonuncu arkadaşım da anlık ayrılacağını söyleyince artık ciddi anlamda bu duruma sinirlenmiştim. sabrım buraya kadarmış. normalde anlaşabilen, uyum sağlayabilen biriyim. ev arkadaşına da muhtaç olmamdan dolayı gelen kişiyi bir pamuklara sarıp sarmalamadığım kalmıştı bu zamana kadar. ama bir şeyler oluyor ve tutamıyoruz, hiç üşenmeyip o kadar eşyayı toplayıp başka yere taşınıyolar veya şehri terk ediyolar. sonuç olarak bu durumdan çok sıkıldığım ve kızdığım için ev arkadaşım ayrılınca yeter artık yalnız yaşayacağım demiştim. okulda zaten bitti bitecek, madem yalnız da yaşayacağım o zaman iş bulmalıyım düşüncesiyle hemen iş aramaya koyulmuştum. iyi kötü iki yıldır da götürüyorum, geçiniyorum.
dört, beş senedir içinde bulunduğum durum.
şahsen ben fazlasıyla memnunum.
he, hiç eksi yönleri yok mu derseniz tabii ki de var. fakat artıları eksilerini beşe katlıyor.
dünyanın en rahat yaşam biçimidir. şiddetle tavsiye ederim.
Tek hayalim. Kendi ayaklarının üzerinde durmak ve kendine ait bir hayat kurmak için gerekli olan tüm adımları hiç korkmadan atmanı sağlıyor tek yaşamanın avantajı büyüyorsun sorumluluk sahibi oluyorsun
2 sene yaknız yaşamayı tecrübe etmiş biri olarak şunları söyleyebilirim. İlk önce başlarda o kadar mükemmel bir histir ki oh be ne güzel bir şeymiş bu yalnız yaşamak. İstediğin saatte yat istediğin saatte kalk. İstediğini istediğin an evinde yap. Sana karışan, görüşen yok. İstediğin saatte istediğin yemeği yap ye ya da yeme. İstediğin filmi diziyi izle. Hayatın keyfini çıkar. Ama belli bir süre sonra bu mutlulukların yerini şu düşünceler almaya başlar. Keşke birisi olsa şimdi yanımda da dertşeşsem ya da evde ufakta olsa bir ses olsa da yalnız hissetmesem. Alışverişe çıktığımda biri olsa da poşetleri taşımama yardım etse. Evin temizliğine birisi olsa da yardım etse. Akşam karanlığı çökünce içime bir huzursuzluk hakim olmasa. Keşke konuşacak bir insan olsa. Evde tadilatlık tamiratlık bir iş olduğunda keşke biri olsada ustaların başında durmak için işimden izin almak zorunda kalmasam ya da ustalarla uğraşmak zorunda kalmasam. Daha o kadar çok ki söylenebilecek cümle. İnsanlar sosyal varlıklardır ve topluluk siçinde yaşamak için yaradılmışlardır. Ki bu bunu benim gibi asosyal ve yalnızlığa bayılan bir insan söylüyor. Acı ama gerçeği kabullenmek lazım illa ki bir insana ihtiyaç duyuluyor.
Boşandıktan sonra yaptığım en güzel secim . Yalniz yaşamak. Hep özgür hep güzel bir yasam stili. Belki sadece yalnızlığı seviyorum ama herşey bana ait bütün düzen bütün zaman. Hatta o kadar uzun süre yalnız yaşadım ki misafir bile kabul edemiyorum artik
şu an 2 ev arkadaşıyla yaşıyorum. kendileri eeennn yakın arkadaşlarım. şu an halimden memnunum. ama ilerde ne isterim bilmiyorum. kendi evimi tam da istediğim şekilde ayarlayacağım bi konuma gelmek isterim. böyle durumum yettiğince değil de tam istediğim gibi olsa ne olur? belki olur kim bilir
gerçekten mükemmel olur abi. kimseye hesap vermiyorsun istediğin saatte gir istedigin saatte çık her türlü işi yap her oda senin abi hayali bile mükemmel ya
hayatımın bir döneminde yapmak istediğim şey. evde en ilkel hallerimle tek başıma gezmek, istediğim zaman yiyip istediğim zaman içerek kimseye hesap vermemek ya da sen de ister misin diye sormak zorunda olmamak bana çok cazip geliyor ne yalan söyleyeyim. ama bir yandan bir kadın olarak yalnız yaşamak gözüme ürkütücü gelmeye başladı. şu son zamanda yaşanan olaylardan sonra...