çevrendeki insanlardan ziyade farklı bir sese ihtiyacın olduğunda gelip seni bulan istek. bazen biriyle paylaşmak istediğin ama yakınına bile anlatamayacağın şeyler vardır. o zaman yabancı biriyle konuşmak istersin. o konuşma bittikten sonra bir daha görmeyecek olmanın rahatlığıyla anlatacağını zannedersin.
çok güzel olurdu ama konuyu eeen başından anlatma gerekliliği yorucu. tanıdık biri az çok hakimdir, senin huyunu suyunu da biliyodur. yine de denenebilir.
Arada bir yapasımın geldiği ancak asosyal yapımın izin vermediği aktivite. Baştan anlatmak da eğlenceli olabilir aslında, insanlarla muhabbet etmeyeli korona yüzünden 1 yıl olunca. Bu düşüncelere bile düşüyorum artık.
bir daha görmeyeceksem çok güzel olur aslında ama yabancı birinin de gelip benim sıkıntılarımı dinleyeceğini sanmam
Güven problemim var asla tanımadığım birine derdimi tasamı anlatmam. Ki zaten hayatımdaki her şeyi anlattığım tek bir insan var o da ilkokul birinci sınıftan üniversiteye kadar arkadaşım olan kişidir.
Herkesin hayatında vardır bu istek bende hep bir mektup arkadaşım olsun isterim inşallah hiç birbirimizi görmediğimiz mesajlaşmadığım bir mektup arkadaşım olur o kadar çok isterim ki
nedense hep özendiğim bir olay olmasına karşın, karşımdaki niye benim derdimi dinlemek zorunda olsun ki diye düşünerek çekindiğim ve kimsenin kafasını şişirmeme kararı alarak son verdiğim istektir kendileri.

ben de hep isterim bunu ama niye dinlesin elalem beni yani :(( ama dert anlatmak isteyen varsa belirli bir ücret karşılığı dinler üstüne tavsiye de veririm arkadaşlar :))) yok öyle bedava ekmek