en korktuğum olaydı bu zamana kadar ve bunu da yaşamadım demem artık. bir süredir hoşlandığım çocukla ilk buluşma ve süslenmişim elbette. buluşucamız yerin adresini de tam olarak bilmediğimden taksiye bindim. taksici bu mesafe çok yakın diyerek arabadan indirdi. ama keyfim o kadar yerindeki normalde kızmam gerekirken taksiciye, o keyifle hiç umursamadım. heyecanlı heyecanlı yürürken bir anda ayağımı burktum ve şiddetli bir ağrı hissettim. spor ayakkabıyla bile ayağını burkan biri olduğum için onu da umursamadım alışkınım diye. biraz daha yürüdükten sonra artık ayağımın üstüne hiç basamaz hale geldim, keyif falan da kalmadı, ağladım ağlayacağım. kendimi zar zor bir eczaneye attım durumu anlattım ve eczacı abla hemen buz koydu, bazı kremler sürdü. bu sırada görüşeceğim çocuk da beni bekliyo tabi. kendisini arayıp durumu anlattım, olduğum yeri söyledim. naptı dersiniz? tamam o zaman başka zaman görüşürü dedi ve büyük bir şaşkınlık içinde tamam deyip kapattım telefonu. o an ayağımın acısı ayrı bir dert, yaşadığım hayal kırıklığı ayrı bir dertti
tekrar topuklu ayakkabı giymeye korkarsın. babet gibi ama minik topuklu ayakkabılara yönelirsin. bir kez topuklu ayakkabıyla ayağını kırmış biri olarak tekrar kırmamam için hiçbir sebep yok, kesin başıma gelir. o yüzden uzak duruyorum
ucundan döndüğüm olay. boyum uzun diye çok gitmemeye çalışıyorum, çok giymediğim için alışamıyorum, alışamadığım için yürüyemiyorum. sayamadığım kadar çok kez düşmek üzere takıldım, 2 3 kere de cidden yere yapıştım. topuklu ayakkabıları bu kadar güzel yapmayın boyu uzun insanlar onları sakız sanıp..... kfkfkfkd
Hep korktuğum şeydir ancak henüz başıma gelmedi çok şükür. Eşimle aramda 33 santim boy farkı olunca ne yazık yap topuklu ayakkabı giymek zorundayım ve önceden hiç giymezdim hep babet giyerdim alışık değildim şimdi hep topuklu giyiyorum ne kadar alışsam da bileği burkulduacak ayağım kırılacak diye hep korkuyorum
çok şükür daha öyle birşey başıma gelmedi alışık olduğumdan yada bn genelde yanımda yedek babet taşırım topuklu giyersem yorulduğum an çıkartır rahatlarım ayaklarımı yormam
benim başıma geldi servise yetişmek için koşarken ayağım burkuldu ve bileğim ters döndü. o çat sesini duydum inanamadım. sonuçta 2 alçıyla kaynamayan ayak bileği ve ameliyat. uzun süren fizik tedaviler sonrası hala ayak bileğimi diğer bileğim kadar çeviremiyorum. ara sıra ağrıyor özellikle soğuk ya da nemli havalarda. 7 yıl oldu ve asla bidaha topuklu ayakkabı giymedim. düğünümde bile gelinlik ve kına elbisemin altına converse giydim
ben topuklu ayakkabiyla kırmadım ama tekliden uzanmak için büyük koltuğa geçerken kırdım kimse iki adımda ayağını kırmamıștır.
benim en çok korktuğum şeylerden biri. zaten yürürken çok zorlanıyorum. ayak kırığı öyle hemen iyileşen bir şey de değil üstelik.
bir keresinde ince topuklu ayakkabı giymeyi denemiştim ve penguen gibi yürüyordum sokakta, bir daha da denemedim. topuklu ayakkabı yüzünden ayağı kırılmayanlara daha çok şaşırmak lazım
hiç ayağımı kırmadım bugüne kadar ama topuklu ayakkabıyı ne zaman giysem (çok nadir giymişimdir) ayağım bir burkuldu. başta yürümek sonralara nazaran kolay ve estetik ama üzerinde uzun süre durup yürüdükçe artık çok rezil bir görüntüyle yürümeye başlıyorsunuz. dizler bükük geziyorsunuz ve doğrultamıyorsunuz zaten. hele eve geldiğinizde ayakkabıyı çıkarınca olan acıyı anlatamam yere basmak için çaba harcıyorsunuz ayak düzleşmiyor. küçükken büyüdüğümde hep topuklu giyerim bir an önce büyüsem diyoruz, büyüyünce de nefretiniz oluyor.