kafayı yedirtir. kendin bir neden bulmaya çalışırsın. her hareketini, her lafını tekrar tekrar gözden geçirirsin. kimsenin kimseye bunu yaşatmaya hakkı yoktur. en kötü sebep bile hiç sebep olmamasından iyidir.
ayrılıktan çok üzen şeydir. sorunu kendinde ararsın. bir şey mi söyledim, bir hata mı yaptım diye. bir anda kayıplara karışır.
bence ya ilişkiden sıkıldı ya da başka biri var. genelde ikinci kişi olduğu zaman böyle yapıyorlar aklına giren yeni biri yoksa insan neden ayrılık istesin ki hele ki güzel gidiyor ise ilişki ortada mantıklı sebep yok ise bu işte bir iş var derim ben her zaman.
bir sebep söylemediği gibi bir de tutup sorun sende değil ben de ayağa çeker. sen de elinde hiçbir sebep yokken üstüne üstük bir de dalga geçilmiş gibi hissederek terk edilmiş olarak bulursun kendini. ben bir ilişki yürütemiyorum, eeeeee bu kadar zamandır yürüten kimdi.?
sessizce terk edilmek evet belki de terk edilme şekilleri arasında en ağırı çünkü uzunca bir süre beyninde neden soruları meşgul oluyor hiç bir şeye adapte olamıyorsun hatayı kendinde arıyorsun bence hiç bir kimse bunu hak etmiyor. sonuç olarak ilişki iki medeni insan neden konuşamıyor neden iyi şekilde ayrılamasın.
neden mi erkek kişisi sonra geri dönebilmek için bir kapı bırakıyor o sürede sorunları olduğunu iddia edecek hatta senin onu asla anlamadığını çok üzerine geldiğini bile söyleyecek çünkü araya giren o süreçte ay pardon o kızda sende aradığını bulamayacak yatacak yeriniz yok gerçekten
sevgiden eser kalmadığını gösteren bir hamledir. her ilişki biterken de olsa bir kaç cümleyi hakeder diye düşünüyorum. bu artık eskisi gibi hissetmediğini düşünmekten kaynaklıysa bile belirli bir zamanını birlikte geçirdiğin insana bunu karşısına geçip medenice söylemek gerektiğine inanıyorum