üniversiteden yeni mezun oldum. yaklaşık iki yıl oluyor. bir öğretmenim, atanamadım. baktım olmayacak, geçinemeyeceğim dedim ki kendi kendime; "neyi bekliyorsun, sana gökten para mı yağacak?" ve farklı bir sektöre geçiş yaptım. şu anki işimden memnunum sorun yok ama içim çok buruk. eş, dost hiç kimse hatırlamadı bugün beni. bir kuru mesaj bile atanım olmadı. atanana kadar öğretmen sayılmıyorduk, bunu acı bir şekilde hatırlamış oldum. sonra dedim ki boşver, vardır bunda da bir hayır. tüm öğretmenlerin (atanmış veya atanmamış farketmez) ve öğretmen adaylarının(öğretmen olma yolunda olan arkadaşlarımın) öğretmenler günü kutlu olsun ❤️
ilkokul öğretmenim ve eşi hep benim için özel ve hatırlaması en güzel anıların başrolleri oldular. öğretmenim renkli gözlü sakin ve inanılmaz güzel bir kadındı eşi de okulumuzda fen ve teknoloji öğretmeniydi o da beni çok sever her teneffüste koridorun başında bekler sohbet ederdi biraz zayıf bir çocuktum hep beni kollarımdan tutar havaya kaldırırdı :) matematik soruları sorar yeni şeyler öğretmeye çalışırdı. öğretmenimle de hala görüşürüm bana okulu sevdirdi, hırsımı azmimi çalışkanlığımı ona borçluyum onun sayesinde tuttuğumu koparmayı başarmayı ve güçlü olmayı öğrendim.
İlkokula yeni başlayacaktım.Güzel bir bayan komşumuz olan bir kadınla konuşuyordu.Uzun boyluydu.Onları dinliyordum.Sohbetlerinin sonuna kadar dinledim.Ayakta sohbet ediyorlardı.Küçücük boyumla onları dinlerken yukarı bakmaktan boynum ağrımıştı.
Aklımda kalan tek şey bu sene ben birinci sınıfı okutacağım.
Yani benim öğretmenim olacaktı.Eve koşarak gidip öğretmenimi gördüm diye bağırdım.
Evdekiler okumaktan ne anlar hiç önemsemediler bile.
O gece hep öğretmenimi düşündüm.Benimde öğretmen olduğumu hayal ettim.Öğretmen olmaya karar verdim.Her hareketini bakışını gülüşünü anlattıklarını kalbime yazdım.Onu çok sevdim.
Bende öğretmen oldum.Öğretmenliğide onun kadar sevdim.