her hareketimi kendi kendime gözümde büyütürüm, kendimi en ağır şekilde eleştiririm, huysuzluğumun farkında biri olarak bundan hep şikayet ederim. benim düşmana ihtiyacım yok, kendi ayağıma kendim sıkıyorum.
kendimle anlaşabiliyorum diyen insan yüzde yüz yalan söylüyodur zaten. kendiyle sürekli bir kavga halinde olan da mutsuz, kendini sevmeyendir. ikisinin ortası durum ise normal olandır bence. zaman zaman kendinden memun olursun, zaman zaman tahammül edemezsin. insanidir bunlar.
daha ben bile kendimle anlaşamıyorken bir başkası nasıl anlaşsın derim. kendime bile zorum.