4 ay önce staj görüşmesi diye gittiğim yere kadrolu çalışanı olarak işe alınmamla sonuçlanan durum. bir süre inanamadım stajyerim ya kesin dalga geçiyolar hainler diye düşündüm ilk maaşı alıncaya kadar
benim de ilk görüşmem geçen sene yaz tatilinde staj için gitmemle oldu. ofisteki yaş ortalaması sebebiyle alaya alındım, getir götür işlerini yaptım. sorsan hepsi anca 30 yaşında başlamışlardır iş hayatına. sinir oluyorum biz de bu yollardan geçtik zihniyetine

bilim kurulu uyesi
destek olmaları gereken yerde köstek olmalari çok vahim ben hep öğrenmeyi yada yanımdakine sormasa bile anlatmayı öğretmeyi tercih ederim her ıs görüşmeme çok özgüvenli giderim korksam bilr .bunu bile bile yeni geleni ezmek hiç doğru gelmiyor .
şu an için korkulu rüyam. iş başvurunda bulunuyorum ama görüşmeye çağırırlarsa ne yaparım bilmiyorum. heyecanlandığımda konuşmam biraz bozulabiliyor. türkçeyi bile unutabilirim valla çok korkuyorum.
daha iş başvurusunu nasıl yapacağımı bilmiyorum görüşmeye çağırırlarsa hık diye heyecandan giderim heralde. asla konuşmayı bilemiyorum böyle ortamlarda.
i̇lk iş görüşmesinde en az 3 yıl tecrübe (deneyim) istemeleri şoku ile sonuçlanır. ulan kimse de demiyor ki bu insanlar okuldan daha yeni mezun oldu, 3 yıl deneyimi g*tlerinden mi çıkaracaklar. i̇ş ilanına hen genç ve dinamik ekip arkadaşları yazıyorlar hem de en az emekliliği gelen çalışan kadar deneyim bekliyorlar. saçmalığın daniskası bu. anamızın karnından iş tecrübesi ile doğmadığımız için biz suçluyuz gerçi. yoksa adamlar geyet akıllı, mantıklı, tutarlı, isteklerde bulunuyor.
normalde diksiyonum iyidir, konuşurken herhangi bir problem yaşamam ama ilk iş görüşmemde dizlerimin bağı çözülmüştü resmen.
bu kadar heyecanlanacağım ne vardı bilmiyorum ama bayağı bir adrenalin hormonu salgıladığım kesindi.