terk edilen bendim ama beni gördüğü an mekanı terk etmesiyle son bulan karşılaşmamdı
yan yan düşmanca bakarak özellikle yakınından geçtim. yeni sevgilisi de yanındaydı çünkü
karşılaşmak ama nasıl karşılaşmak? arkadaş ortamında bir karşılaşma olursa kendisinden en uzak köşeye oturur, hiç muhatap olmam, ortamda fazla da kalmayıp terk ederim. yolda yürürken bir karşılaşma yaşanırsa da yanından geçtiğim her yabancı insan gibi olurum. yeni sevgilimle birlikteyken eski sevgilimle karşılaşırsam kendimi tutamam kesin, çok gülerim. eski sevgilim yeni sevgilisiyle birlikteyken karşılaşırsam da inadına gözümü diker bakarım, kızı şöyle bir süzerim. eski sevgiliyi bakışlarımla rahatsız ederim. karşılaşma biçimlerine dair daha pek çok ihtimaller vardır hepsine giremeyeceğim.
aylarca yan yana olduğum biriyle tesadüf eseri karşılaşsam ne olacak sanki. dünya küçükmüş der yoluma bakarım.
özel olarak hiçbir şey yapmam. ne yapıyorduysam onu yapmaya devam ederim. hayatımdan çıkıp gitmiş birisi neden eylemlerime karar verme aşamamda etken madde olsun ki? çok saçma.
Bir kez oturup ağlamıştım. Beni tanımamış gibi hiç sarılmamış hiç öpmemiş hiç birlikte gülmemişiz gibi yanımdan çekip gitmesini kaldıramamıştım. Hatta bir şarkı var buna dair bir kahve olsam:
Dün akşam yolda gördüm, seni yıllardan sonra
Dün akşam yolda gördüm, seni yıllardan sonra
Bir yabancı gibiydin, dönüp bakmadın bana
Bir yabancı gibiydin, dönüp bakmadın bana
Bunu senden ummazdım, çok kırıldım ben sana
Bunu senden ummazdım, çok kırıldım ben sana
Bir fincan kahve olsam kırk yıl hatırım vardı
Ömrümü sana verdim, dönüp baksan ne vardı?
Bir fincan kahve olsam kırk yıl hatırım vardı
Ömrümü sana verdim, dönüp baksan ne vardı?
Belki görmem bir daha, seni ömrüm boyunca
Belki görmem bir daha, seni ömrüm boyunca
Üzülüp ağlar mıydın, öldüğümü duyunca?
Üzülüp ağlar mıydın, öldüğümü duyunca?
Eline ne geçerdi beni kabre koyunca?
Eline ne geçerdi beni kabre koyunca?
Bir fincan kahve olsam kırk yıl hatırım vardı
Ömrümü sana verdim, dönüp baksan ne vardı?
Bir fincan kahve olsam kırk yıl hatırım vardı
Ömrümü sana verdim, dönüp baksan ne vardı?
Bir fincan kahve olsam kırk yıl hatırım vardı
Ömrümü sana verdim, dönüp baksan ne vardı?
bunu dinleye dinleye ağlardım
net çok büyük panik olurdum. ne geziyor ki burada derdim. Sen geziyorsun O niye gezemezsin diye azarladım kendimi. :d eskiyi hatırlardım tabii. değişmiş mi diye iyice bir bakardım dikkatlice. Tabii şartlar olan uygunsa. yani paniklemek heyecanlanmak olmazsa anlamaya çalışırım. mutlu mu acaba diye. Bir de parmaklarına bakarım. E tabi yüzük için. biraz biraz da pişmanlık görmek isterim herhalde.
Gereksiz panik oluyorsun, geriliyorsun. Gözlerini kaçırıyorsun ve oradan hızlıca uzaklaşmak istiyorsun.
Şaka gibi gelebilir ama eski sevgilimle karşılaşmakdan çok korkuyorum günün birinde bir gün karşıma çıkarsa ne yaparım ne hissederim nasıl davranırım diye gerçekten çok korkuyorum evlendiğimden beri hiç bir eski sevgilimle karşılaşmadım hayat karşıma hiç bir yerde çıkarmadı hiçbirisini ama bir gün biriyle karşılaşırsak yanımda eşimle birlikte veya eşim olmadan ne yapardım ne hissederdin nasıl tepki verirdim diye gerçekten çok korkuyorum bu hisler beni korkutuyor acaba diyorum günün birinde biriyle karşılaşsam ne yapardım galiba bu sorunun ben de cevabı yok nasipse yaşarsam yaşayarak öğreneceğim diye düşünüyorum ama net eminim herhangi biriyle karşılaşmakdan çok korkuyorum niye korktuğumu cevabı da ben de yok