hissedilenler ilişkinin nasıl bittiğiyle eşdeğerdir. uzun süreli bir ilişkiyse verilen emeğin sorgulamasını yaptığın an oluyo
ne kadar çok hediye almışım meğer diye düşündürür. alırken iyiydi, farkında değildik. bu eylemi yaparken çok düşüncelere dalmamak lazım, hızlı hızlı bir poşete koyup hemen atmak lazım. aksi takdirde her hediyeyi verdiği anı tek tek anımsarsın.
yeni bir sevgilim olduğunda yapacağım ilk şeydir, eğer o zamana kadar atmadıysam. niye dursunlardır çünkü. hayatımda başka biri varken ben bile rahatsız olurum eski sevgilimden kalan hediyelerin gözümün önünde durmasından.
İnsana yaşadığı şeyleri tekrardan hatırlatmaktadır. Bu nedenle, benim sevmediğim şeylerden biridir bu.
Hiçbir zaman yapmadığım olay çünkü hepsinin bende değeri oldu onları hayatıma aldıysam ilişki bitince de bu sorumluluğu taşımak gerektiğine inanıyorum onlar zamanımın bir parçası oldular ve ben onlara onlar bana maddi manevi hediyeler aldık. Bunu atmak yaşadıklarımızı değiştirmeyecek ki zaten kötü ayrılıklar da aslında bir nevi hediye kime güvenmeyeceğinizi öğretiyor. Özellikle size kendi elleriyle hediye yapmışsa bu emek ve zamanı çöpe atmak bir sevgili olarak değil bir insan olarak ona hakaret olurdu.
ben genelde anlık sinirle hepsini geri yolluyorum bir süre sonra pişman oluyorum çünku genelde benim aldiklarim bana hic geri gelmiyorrr
napiyim o nasıl gittiyse onunla birlikte eşyalarıda gider tutacak değilim herhalde ayrıca hayatıma yeni birisi girse eski sevgilimin eşyalarının hala durması biraz saçmalık olurdu kendine yapılmasını istemedğin bir şeyi başkasınada yapma dememişler boşuna
tavan yapan sinir ve öfkenin birazcık olsun dönmesi için iyi oluyor. birde ateşte yakmak kısmı var tarif edilemez bir terapi oluyor. ateşte eriyip gitmesi kül olması insanı rahatlatiyor
ben genelde arkadaşlarımı topluyorum, ne istersiniz seçin diyip onlara dağıtıyorum. bunun çantası, ayakkabısı, tasarım kolyesi, küpesi, yüzüğü var sonuçta. niye atayım güzel güzel şeyleri yazık.