ilkokulda başıma gelmiş olaydır. onun sınıfında değildim ama öğretmenler odasına istediğim gibi girip çıkıyordum. bu yüzden de hep beni sokarlardı öğretmen tuvaletini kullanırdım bide.
çocuk kendini daha ayrıcalıklı ve özel hissediyor olmaması gereken bir durum ben de öğretmenim asla çocuğumu çalıştığım okula yazdırmayacağım etik görmüyorum.
zararlı olduğunu düşündüğüm bir davranış. i̇lkokuldaki öğretmenim kendi kızını bizim sınıfa aldırtmıştı. o zamanlar 3. sınıfa gidiyordum, yani bütün derslerimize sınıf öğretmeni giriyordu. hepimizin aklında mutlaka şüphe oluyordu, sınav yapacağı zaman kızı evde gizlice sınav kağıtlarına bakar ve sınavdan yüksek alır, haksızlık diye düşünürdük. ya da hoca okumadan sınav kağıdındaki yanlışları evde düzeltebilirdi. o nedenle hoca sınav sonuçlarını okurken özellikle kızın sonucunu merak ederdik. yüksek not alırsa kesin bunda bir şey var diye düşünürdük. öğretmenimiz de bunu anlamış gibi kızı düşük aldığı sınavlarda bizlere onun da kendi öğrencisi olduğunu ve ayrım yapmadığını söylerdi. yine de içimizde şüphe mutlaka kalırdı. öğrenci açısından bu durum böyleyken kendi çocuğu açısından bakacak olursak sürekli herkese hava atardı. sınıfta dokunulmazmış gibi gezerdi. en ufak bir şeyde ağlar öğretmene anne diyerek şikayet ederdi. sinirimizi çok bozan bir durum olsa da yapacak bir şey yoktu. o nedenle bu duruma çok karşıyım. hem çocuğun kişilik gelişimi için hem de öğrencilerin aklında şüphe kalması açısından sakıncalı bir durum.
bende calıstıgım anaokulu na kayıt ettırdım kızımı goz önunde olması bı avantaj fakat farklı sınıflarda olmamız ıyı oluyo aksi taktirde kızım dıger cocuklardan benı kıskanıyo hep annem benımle ılgılensın istıyodu
çok gıcık bir olay. i̇lkokulda sınıf öğretmenimin kızı da kendi sınıfındaydı. ve sürekli kendi kızını kayırıyordu. geç geliyordu, okula sivil kıyafetle geliyordu, gelmediği zaman yok yazılmıyordu ve durmadan o başkan seçiliyordu. en güzel şiirler ve etkinlikler ona veriliyordu. söz hakkı genelde ona veriliyordu. tüm sınıf nefret ediyorduk bu durumdan.
bahsi arttırıyor ve annenin müdür babanın öğretmen olduğu okulda öğrenci olmak ?? diyorum. inanılmaz zor bir süreç çocuk için. negatif ayrımcılığa inanılmaz sebep oluyor. hakkımla sınav kazanmama rağmen arkadaşlarımdan hep " öğretmen çocuğusun tabii olursun " ya da karne alınca " annen müdür tabii alırsın notları" ve daha garip şeylere maruz kalıyosun. annem bir dönem sınıf ve branş öğretmenimdi ayrımcılık yapmadığını göstermek için benimle neredeyse hiç ilgilenmiyordum öğrenci olarak bile. iki taraf için de çok yorucu bir durum.öğretmenlerin çocuklarını kendi yanına almaması gerektiğine inanıyorum. çocuklarına yapabilecekleri en büyük iyiliklerden olur bu.
bizim sınıfta bir cocuk ogretmenin oluyodu sinifta ogretmenim diyordu her zaman ama ilk okuldaydik bazen karıştırıp anne diyordu. hoca bi anda sasirip garip davranmaya basliyordu. cocuk sinavdan yuksek alinca sinav sorulanin cevaplarini sana veriyor ondan aliyosun yüksek nit diye dalga geçiyorlardi. ben sanmiyorum ogretmenin oyle bir sey yaptigini. sinav kagitlairni birlikte kontrol ediyolardi. bide avantaji dusunsenize sabah sinifta isledigin konuyu anlamadiysan annen/baban sana bidaha anlatir mis gibi
i̇sterdim aslında ama bir yandan da en ufak şeyde torpilli derler bence. yüksek not alsa bile altında torpil aranır. benim okuduğum lisede öyle bir çocuk vardı. o çocuğa kimse birşey diyemezdi, hocalar bile daha farklı davranırdı. bizde arkasından hep dalga geçerdik. yani avantajlı belki ama bir o kadar da olumsuz yanları olabilecek bir durum.