ben 10 yaşındayken boşanmışlardı ve nasıl bir şey olduğunu daha çok ortaokul yıllarımda hissettiğim olay. babamın var ama yok durumuyla kendi içimde baş etmek zor oldu. aslında bu durumu yaşamış insanlarla da konuşasım var

ailesi boşanmış arkadaşlarımda gördüğüm kadarıyla kişide bir eksiklik bıraktığı kanısındayım. boşanınca annenin ya da babanın bir şekilde ilgisi alakası eksik kalıyor. neden olarak sorunlu bir evliliği bitirmenin verdiği bir rehavet mi denir ne denir bilmiyorum. bu nedenlerle çocuklukta ve ytişkinliğinde eksiklik hissetmesine sebep olabileceği düşüncesindeyim. özel ilişkilerinde de kendini gösterecek türden bir eksiklik.
Bazen çocuklar için gerçekleşmesi hayırlara vesile olay. Keşke boşansalardı dedirteceğine boşanma kararını alabilmek önemli. Evlenmek kadar doğal bir şey aslında.
kimine göre iyi, kimine göre kötü olan deneyim. anne babasının boşanmasını travmatik bir anı olarak anlatan insanlar olduğu gibi, hayatta ebeveynlerinin verdiği en doğru karar olarak anlatan da var.

fikrimce eğer anne baba arasındaki iletişim veya iletişimsizlik, sözlü, psikolojik veya fiziksel şiddete kadar gitmişse, sorunlar ev halkına yansıltılmaya başlanmışsa, anne babanın mutsuzluğu bütün aileyi hayattan bezdirecek hale gelmişse zorlamanın alemi yoktur.
Evde sürekli kavga edip birbirine hakaretler yağdıran iki insanla beraber yaşamaktansa boşanılması çocuklar için daha hayra vesiledir diye düşünüyorum
Anne ve babanın boşanmasından daha kötü bir şey varsa bir çocuk için, anne ve babanın boşanmamasıdır. Mutlu olma ve mutsuz olma bir çocuk için ailedeki en küçük bir olayda dahi pamuk ipliğine bağlı olarak değişebilmekte iken bir ailedeki huzursuzluğun sebebi giderilmedikçe büyük yaralara kapı açılmaktadır. Anne ve babalar biz çocuklarımız için boşanmadık derken bu duruma söyledikleri gibi çocukları açısından bakmamakta kendi açılarından olaya yaklaşmaktadırlar.
Arkadaşlar bence gerçekten geçimsizlik varsa kesinlikle boşanmalılar yoksa olan çocuğa oluyor çocuk çok mutsuz oluyorum yüzü gülmüyor yani sürekli evde tartışma tartışma kaç yaşına gelirseniz gelin bu bitmiyor zaten Kadına şiddetin bu kadar arttığı bir dönemde yani bunları söylemek beni çok üzüyor ama boşanılmalı bence ne off ne oldu da ya
önemli olan boşanmalarının kötü bi şey olması değil bence. boşanmasalardı o anlaşamayan birbirinine tahammül edemeyen insanların arasında büyümek daha mı iyi olacaktı? bu çocuk için tam bir zulüm. boşanırlarsa olan çocuğa oluyor deniyor hayır canım asıl uyumsuzluk olduğu halde boşanamıyorlarsa çevre baskısından dolayı, o zaman olan oluyor çocuğa. mutsuz ailede büyümek gibi derin yaralar açan bir şey yok bir çocuğun kalbinde. kimseye güvenemeyecek kimseyi doğru düzgün sevmeyecek ve ilişkilere korkuyla yaklaşacak ya da tam tersi önüne gelene evet diyecek.
anlasamadiktan sonra ayrilsinlar bence.sagliksiz iliskilerin kimseye faydasi yok.cocuklara bari yazik etmesinler
küçük cocuklar için büyük bir travma olabilir ancak bazen en doğru karar budur. zamanında yaşamış bir insan olarak evde ki huzursuzluğu kavgayı mutsuzluğu gördüğün zaman hiç zor olmuyor aksine seviniyorsun artık kavga etmeyecekler diye. dünyanın sonu değil olmuyorsa olmuyordur iki insan birbiriyle anlaşamıyorsa arasında ki bağı saygı çerçevesi içinde koparmalidir