hep hayalini kurduğum, faturası, kirası, aidatı, mutfak masrafları düşünceleriyle gözümde büyüttüğümdür. he bir de ev arkadaşı derdi eklenecek. sonra uğraş uğraşabilirsen. anlaşıldı evlenmeden olmayacak bu işler.
ayrı şehirde okumamın veridiği mecburiyet. mecburiyetlerin en güzeli. yurtta kalan arkadaşların özenmesine sebep olur, evini bol bol işgal ederler. okulun bitmesine evimi bırakacak olmamdan dolayı üzülürüm.
Ayrı eve çıkılsa sizi anında defterden silecek bir babanız varsa o iş biraz zor. Bu ülkenin bu gibi durumlara alışması için daha bilmem kaç yıl geçmesi gerekiyor. Yoksa kolay kolay bu tip şeyleri görmek veya yapmak zor gibi.
Aileden ayrı eve çıkmak bir yandan dünyanın en güzel şeyi bir yandan da dünyanın en korkunç şeyi. Herkes güzel yönlerinden bahsederken ben biraz yaşadığım zorlukları anlatmak istiyorum. Hem çalışıp hem okuluma devam edip hem evin işleriyle ilgilenip hem bütün masrafları karşılamak ve bu kaygı ile yaşamak inanın insanı erkenden yaşlandırıyor. Her ay kira aidat faturalar derken şimdi bir de mutfak masraflarının üçe katlanması çıktı. İnanın bu devirde minimum 10.000 kazanmıyorsanız aileden ayrı eve çıkmak işkenceden başka bir şey değil. Temizlik yapmak çamaşırları yıkamak yemek yapmak bunlar sadece anne yaptığı zaman güzel olan şeyler. Ben yaptigimda sanki bana işkence ediyorlarmış hissi veriyor bana. O yüzden ailevi çok çekilmez değilse kesinlikle o evden ayrılmayın
i̇nsanın kendi düzeninin rahatı baba evi rahatlığında bile yok. bir yerden sonra koyduğun bardakları yeri, çorap çekmeceleri, dolap içi düzenleri batmaya başlıyor. oranın keyifi rahatı başka da olsa insanın her zaman kendine ait bir alana ihtiyacı var. zorluğu çok hele de tek başınayken. evin her ihtşyacıyla uğraşmak, para biriktirememek, geçim sıkıntısı, full sorumluluk. yine de kendi evim diyebileceği bir yer olmalı.
yazılanları okumadım ama evli biri olarak söylemek istiyorum. eğer ev işi yapmayı sevmiyorsan bence evlenene kadar bu fikri ertele derim.
başlarda mükemmel gelen olaydır. ayrı kaldığınız zaman çoğaldıkça evde bi sese ihtiyaç duyuyosunuz. sonrasında sık aile ziyaretleri başlıyor. kafanızda da şu soru: acaba eve geri mi dönsem?