anne baba kavgasıysa eğer bir de sürekli tekrar ediyosa insanı mutsuzlaştıran durumlardan biri
herkes çok mantıksız davranıyodur, konuşuyodur. bulaşmak istemezsin ama bu mantıksızlığa da bir dur demek istersin. bazen küçüklerin de büyüklere haddini bildirmesi gerekiyor. aile kavgalarının nedenine bakıyorum da benim sevgilimle ettiğim kavgalar daha mantıklı geliyor.
dahil olsan bir dert olmasan bir dert durumu. çok riskli değilse, size karşı da tavır alınmayacaksa yatıştırabilmek adına müdahale edilebilir. tehlike arz eden aile kavgalarına karışıp, ağzımızın tadını kaçırmaya gerek yoktur.
8 yada 9 yaşından beri kavga gürültü içinde büyüdüm nasıl bir duygu olduğunu çok çok iyi bilirim o yaşta büyüdüm aslında ben hiç mutlu huzurlu bir aile ortamım olmadı hep kavga hep gürültü hiç kimse nasılsın diye bile sormadı bana ağlaya ağlaya içime ata ata büyüdüm hep mutsuz bi çocuktum şuan da mutsuz bir 24 yaşında genç kızım yüzüm gülmedi hiç zaten anne babam boşandı aylar önce kavga gürültü bitti sayılır ama onlar boşandıktan sonra da içimde kocaman bir boşluk oluştu omuzlarıma birçok sorumluluk bindi rabbim yardımcımız olsun inşallah bu yüzden de evlilik hayatından soğudum çünkü ailemde hep kötü örnekleri gördüm şahit oldum bende yaşarım diye korktuğum için evliliğe çok uzağım şuan herkes yaşın geldi evlen diye kafamın etini yesede umrumda değil
Mutsuzluk sebebi. Öyle böyle birşey değil. Hayattan soğur insan . Hüzün de mutluluk d mutsuzluk da ailede başlar çünkü.
aile her şey mutlulugu da mutsuzluğunda beraberinde getirir.
en korkugum şeydir çocuğumun olmasi ve ona güzel bir aile verememek. kendimi çok başarısız hissederim herhalde böyle bir yaşantim olur ise
eğer çok fazla kavga varsa ailede kimse birbirine saygı duymuyor demektir. saygısız bir ortama da insanın tahammülü olmuyor ya arayı yumuşatırsınız ya da bu gidişe son vermek için araya girip yeter dersiniz
aile özellikle gelişme çağında çok önemli. her ailede tabii ki kavga oluyor ama özellikle kavganın sık olduğu dönemlerde olan genellikle küçük çocuklara ya da gelişme çağında olan çocuklara oluyor. o dönemde alınan travmalar karakterine hatta tüm hayatına etki ediyor. çocukluğunda annesinden şiddet gören bir erkekle flört olmuştuk. hayatımda onun kadar entel gözüküp içten kadın düşmanı olan başka biri görmemiştim. resmen annesinin zamanında yaptığı eziyetleri ilişki yaşadığı kadınlara o yaşatıyordu. başta güzel ve süslü kelimelerle kandırıp zaman geçtikçe karşısındakini aşağılayarak kendisini üstün gören bir karakterdi. en sonunda bitirdim ilişkimizi ama tespitimin ne kadar doğru olduğunu anladım. umarım hiçbir çocuk böyle ortamda büyümez. zira o saf masum çocukların hiçbiri hak etmiyor mutsuz bir ailede büyümeyi.
sofrada kavga edecek kadar saygıdan yoksun bir ailede yaşam sürüyorum ve iliklerime kadar gerginlik hissediyorum.